Mostrando entradas con la etiqueta tv. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta tv. Mostrar todas las entradas

sábado, diciembre 20, 2014

El niño que un día fui



MasterClass: El niño que un día fui
Nach
Pianista: Moisés P. Sánchez
Programa: Alaska y Coronas (TVE2, miércoles 26 - marzo - 2014)

"Nach, uno de los nombre más importantes del hip hop español, visita Alaska y Coronas para relatarnos una historia común a todos aquellos que fueron niños durante los años 80. Se trata de nuestra primera Masterclass rapeada de la historia, en la que Nach practica el Slam, una especie de poesía con ritmo en la que pone la música el pianista Moisés P. Sánchez. Esta es la propuesta que el rapero presenta en su nuevo disco, Los viajes inmóviles, número 1 en ventas."


Letra:
Bueno, como he dicho, esto va sobre todo por mi infancia y por esos años 80 que forman parte de mí aquí dentro y dice así:

Activo mi máquina del tiempo y viajo lejos de aquí,
años 80, así me acerco al niño que un día fui,
me veo a mí mismo feliz, lamiendo un helado,
pensando en Dragones y Mazmorras, castillos y bosques encantados.

He lanzado una cometa blanca al aire pero cae en picado
como los aterrizajes del Gran Héroe Americano.

Es verano y madrugo,
hago deberes sin ganas,
maldigo a un tal Santillana,
después en la tele veré tragar ratones a Diana.

Cada mañana desde mi casa al barrio San Blas.
En clase impresionan mis trucos de magia Borrás.
Mi clave es Jonás, estoy eligiendo mi propia aventura,
estrujando mi flash, planeando diabluras,
saltando de las alturas y corriendo sin aliento
por que cualquier cosa sirve de entretenimiento.

Mi cuerpo está hecho medio de cartulina "y medio" de pegamento.
Cada día el descubrimiento de otro invento,
como ese increíble boli que tiene 12 bolis de colores dentro.

Estoy contento en el colegio,
por fin he entrado en el club de los que llevan canicas yBlandibú.

Soy 7 veces más fuerte que tú,
y junto a Willy Fog viajo a Hawai, Bombay, Tijuana y Singapur...
Y es que pertenecí a una generación inigualable
por volar junto a Atreyu y Fujur en la Historia Interminable,
por no llegar tarde a mi cita con Bill Cosby y Autopista Hacia el Cielo.
Por discutir si mola más el Coche Fantástico o el Halcón Callejero.

Y ahí estoy, en mi salón, junto a Espinete y Don Pimpón,
supervitaminándome y mineralizándome por que lo dice Super Ratón.

Soy un miedica y es que me asusto hasta del sonido de un claxon,
ahora estoy aterrorizado escuchando Thriller de Michael Jackson
y es que soy un niño frágil y endeble como un floppy disk
pero estoy conquistando el mundo desde mi tablero del Risk.

En las guerras de muñecos ganan los Geyperman porque son enormes,
los niños ricos fardan de su reloj de los Transformers.
Todos juegan en la calle y yo no salgo de mi bloque,
Tintín me necesita porque hay stock de coke,
después me quedo roque y sueño que juego con Ralph Sampson en los Houston Rockets,
que tengo un perro y que se llama Sprocket,
que atrapo a los malos junto a Sonny Crockett.

Cada mañana me levanto, ColaCao y tostadas mi desayuno,
imagino que me llamo Telémaco y que vivo en el siglo XXXI.

No, no me llamo Torrebruno,
yo soy diferente y no solo por ser zurdo,
todos quieres ser Fénix o M.A.,
yo prefiero ser Murdock.
Pulso el turbo en una chicán del Scalextric y gano a mi hermano.

Me río a carcajadas cuando Obélix aplasta a un romano,
me miro las manos y están llenas de tinta de rotulador Carioca.
Me miro la cara y están llenas de Pica Pica fresquito flotando en mi boca.
Y mis ojos... mis ojos miran hacia el mar.
Corro y juego sin parar,
y cojo fuerzas con panteras negras,
perdón, rosas o Sugus de Suchard.
Suelo escuchar los consejos de mamá desde el balcón.
Me veo haciendo pellas para jugar al Ghost'n Goblins o al Double Dragon.
Del cajón saco todos mis cromos repes.
En la tele, por ejemplo, Pancho grita: "No nos moverán" para salvar a Chanquete
y en el cine... en el cine Elliot llora para despedirse de E.T.

No hay nada que me inquiete, solo controlar mi Hula Hoop,
disfrutar de los Goonies, Regreso al Futuro o RoboCop.
Jugar al Arkanoid en mi Commodore mientras Tino Casal canta.
Gritar de emoción cuando Señor marca gol en el España-Malta.
Disfrutar de Spandau Ballet, Mecano o Bananarama,
bailar Lambada o el Gimme Hope Jo'Anna,
sin pensar que mañana vendría una nueva era
y que ya nadie pensaría que un robot puede lanzar sus puños fuera,
que ya nadie escucharía discos en vinilo,
que ya nadie construiría un teléfono con dos recipientes de yogur y un hilo,
pero las marionetas, las viñetas, las pesetas, los Peta Zetas,
son cosas que me transportan a esa época maravillosa.

Yo aún sigo soñando que soy ese niño
aunque muchos no lo crean
aunque a mi inocencia se la llevara el viento
como a mi balón Nivea.
.

viernes, noviembre 01, 2013

Se chove, que chova!!!

Nuevo anuncio de la campaña "Vivamos como galegos" de Gadis titulado "Se chove, que chova!".



Texto del anuncio:
- E a vostede que lle poño hoxe?
- Nin moño nin melena, algo moderno.
- O de sempre.
- Dígoche que xa non se pode ler nada, todo son malas noticias... É que che amargan a vida!
- Se vos conto o que fixeron os meus netos. Un deles preguntoume se habería algún sitio en Galicia que non se nubrase nunca. E outro dixo que coñecía o home máis sabio de Galicia. E alá foron. Chegaron e, por suposto... era unha muller!
- Home!!
- E díxolles: "O único que non se nubra nunca en Galicia é a nosa alegría. Porque a nosa alegría vén da nosa forza e a nosa forza vén da terra. Os carballos e os acantilados fannos recios. Os ríos un pouco enrevesados. A choiva... creativos. E os atardeceres, sensibles e morriñentos."
- Tola de todo!... E non lles dixo nada
- Díxolles que hai algo na terra que nos axuda a tirar para adiante.
- E é verdade, sempre o fixemos. E en todo o mundo!
- E nunca deixamos que nos amargasen a vida!
- Isto é boísimo! Tedes que emitilo!
- Mira a miña nai, case cen anos, viviu de todo. E cada vez que tiña un problema dicía: "Traballemos moito pero disfrutemos moito". Por iso non perdeu unha repichoca, eh?
- Hai que traballar e disfrutar con determinación, que somos galegos!!
- A nós ninguén nos amarga un plan!!
- Se imos á praia... imos á praia! Inda que sexa con chaqueta! E se nos bañamos, sempre dicimos: "Está boísima!!!"
- E se a cousa se pon fea.... Comida, merenda e cea!!!
- E se alguén se pon un pouco pochiño, cen visitas ó día que non collen na habitación e como novo!!!
- Como di o meu Paco: "Se non me preocupa viaxar no espazo, nunha bola enorme, a miles de quilómetros por segundo, entre meteoritos e lixo espacial, voume preocupar polo demais?"
- Que profundo!
- Aquí todos somos profundos, filla.
- Uns máis que outros.
- Tanta preocupación, tanta preocupación...e a xente seguirá coñecéndose, namorándose... Seguirá abrazándose, quedando, rindo... Porque os galegos sabemos que este é o mellor 2013 das nosas vidas.
- Non hai outro.
- E iso fainos disfrutar máis da vida, da xente, dos amigos... Así que saiamos aí fóra, disfrutemos de todo o que temos... E vivamos. Vivamos. Vivamos como galegos!!!

- Ai, como chove!
- A que está caendo!!
- Sabedes que vos digo? Que se chove... que chova!!! 


En Galicia, o único que non se nubra nunca
é a nosa alegría
así que
se chove, que chova!!!
Vivamos como galegos!!!
 .

viernes, noviembre 23, 2012

The Maker



Corto: The Maker
Animación en Stop Motion de Christopher Kezelos.
En su página web podéis ver más vídeos, por ejemplo, como hicieron el reloj de arena.

Argumento:
Carrera contra el tiempo de una extraña criatura para hacer la más importante y bella creación de su vida.

La música titulada "Winter" fue compuesta por Paul Halley. Se puede descargar en su página web. 

Visto en el Facebook del programa de RTVE Días de Cine.
 .

domingo, octubre 28, 2012

Sairemos como galegos




Anuncio: Sairemos como galegos
Gadis

Texto del anuncio:
Algo lles pasa.
Vexo as súas miradas e están tristes.
Din que é un problema de confianza.
De la sobrina de riesgo.
De la prima!
Hai que botar unha man.
Que sepan que contan con nós.
Que tamén sabemos axudar.
Que se lles admira por estar aí.
E que recorden que todo o que somos llo debemos a eles.
Temos que poñernos as pilas.
Non preguntemos o que poden facer os nosos pais por nós, preguntémonos que podemos facer nós polos nosos pais.
Que sepan que se lles quere.
Que estamos orgullosos deles.
Por non deixar atrás ós seus maiores.
E sacar adiante ós seus fillos.
Porque é posible que os galegos sexamos os que máis formas temos de chamarlle á choiva  pero todas, todas escampan.

É posible que algún día un galego baixe os brazos, que un galego se renda ou que tire a toalla.
É posible.
Pero ese día, ese día non chegou.
NON!!!
Poñámolo noso grao de area:
AXUDEMOS COMO GALEGOS!!!

Estou orgullosa do meu pai que nunca tirou a toalla, NUNCA, a dicir verdade, nunca tiraba nada.
Aprendimos de vós que os galegos podemos ser o fin da terra e o centro do universo.
Aprendimos que cando algo é bo de verdade se lle dice do país,
e se é natural decimos da casa.
Somos o que somos gracias a vós.

Seguiremos vivindo como galegos!!!
Seguiremos adiviñando o futuro: Vas caer.
E seguiremos sendo campechanos, campechanos: Esa é unha mística.
Seguiremos usando a fórmula secreta: Tranquila, malo será.
E á crise lle diremos: VAITE E NON VOLVAS.
Orgullosos desta terra sempre verde porque me dixeches que era un xardín.
Porque desta sairemos como galegos.

SAIREMOS COMO GALEGOS!!!
SAIREMOS COMO GALEGOS!!!
.

lunes, octubre 24, 2011

Game called life



Canción: Game Called Life
Leftover Cuties.

Cabecera de la serie "The Big C", en España "Con C mayúscula".


Letra / Lyrics:
It's so hard to turn your life over
Step out of your comfort zone
It's so hard to choose one direction
When your future is unknown

Is this some kind of a joke, will someone wake me up soon?
And tell me this was just a game we played, called life.

Are we, are we all really slaves?
By the hands of ourselves
Did I really make all of those mistakes?
Am I really getting older?
Then why do I feel so lost?

Is this some kind of a joke, will someone wake me up soon?
And tell me this was just a game we played, called life.

And at the end of the road, is there someone waiting?
Do I get a medal for surviving this long?

Is this some kind of a joke, will someone wake me up soon?
And tell me this was just a game we played, called life.

Is this some kind of a joke, will someone wake me up soon?
And tell me this was just a game we played, called life.

.

viernes, octubre 21, 2011

V aniversario de "Vivamos como galegos!"




Texto:

Hai quen di que os galegos somos morriñentos sen fronteiras, que separarnos da nosa terra dóenos máis que a outros pobos. A explicación é difícil, é un sentimento,... máis que un sentimento.

Como lle explicas a alguén que non é galego o que se sente ao ser galego?, o que se sente ao escoitar de viaxe:
  • no doy hecho,
  • ay, que riquiño,
  • las patatas esmagadas, por favor.

Que se sente cando es dunha terra onde a xente se pelexa por invitar:
  • por favor, saca os cartos de aí que pago eu.

Que se sente cando montas unha boa carallada ou cando amosas a túa incredulidade cun B H B:
  • Bueno Home Bueno
ou cun B C B
  • Bueno Cxxx Bueno

Como explicar o orgullo que sentimos ó ofrecer tantos pratos exquisitos só cun pouco de pimentón. E iso si, a mellor materia prima do mundo. Que se sente cando che poñen diante unha bandexa de percebes coma esta.


Os galegos amamos a naturalidade, o auténtico:
  • campechano, campechano
e desagrádanos o artificial
  • esa é unha mística.

Que se sente ó saber que cando damos a nosa palabra non fallamos, que se sente?.

É máis ca un sentimento, unha paixón que nace das grandes e das pequenas cousas. Unha paixón que vén da montaña, da terra, do campo e da cidade, da familia, dos nosos.
Por iso desde hai cinco anos gritamos todos xuntos, por iso desde as pedras, as árbores, desde as ondas, desde o vento, cada un co seu motivo pero todos xuntos, cada un a súa maneira pero todos xuntos gritamos:

VIVAMOS COMO GALEGOS!!!

Cada un destes gritos teñen un por que, con razón ou sen razón pero teñen un por que, por que o corazón ten motivos que a razón non entende:
  • polas praias galegas,
  • polas ameixas de Carril,
  • polo pan de Carral,
  • polo lacón con grelos,
  • a rapa das bestas,
  • polos pementos de Padrón,
  • polas Illas Cíes,
  • polo caldo da miña avoa.

Por mil anos máis
VIVINDO COMO GALEGOS!!!




Making off



Página oficial

domingo, octubre 09, 2011

Nostalgia



Canción: Nostalgia
Emily Barker and The Red Clay Halo

Cabecera de la serie "Wallander" protagonizada por Kenneth Branagh, basada en la saga de best sellers creada por Henning Mankell.

Emily Barker: Página oficial / MySpace / Wikipedia (en inglés)


Henning Mankell: Página oficial / Página oficial en español / Wikipedia (en español)


Letra / Lyrics:
Tram wires cross Melbourne skies
Cut my red heart in two
My knuckles bleed down Johnston street
On a door that shouldn’t be in front of me

Twelve thousand miles away from your smile
I’m twelve thousand miles away from me
Standing on the corner of Brunswick
Got the rain coming down and mascara on my cheek

Oh whisper me words in the shape of a bay
Shelter my love from the wind and the rain

Crow fly be my alibi
And return this fable on your wing
Take it far away to where gypsies play
Beneath metal stars by the bridge

Oh write me a beacon so I know the way
Guide my love through night and through day

Only the sunset knows my blind desire for the fleeting
Only the moon understands the beauty of love
When held by a hand like the aura of nostalgia

.

jueves, septiembre 22, 2011

Procuro olvidarte

El día 21 de septiembre se celebró el Día Mundial del Alzheimer y en La 2 echaron la película documental "Bicicleta, cuchara, manzana" de Carles Bosch que refleja dos años de la lucha de Pasqual Maragall y de su enfermedad de Alzheimer, su familia y su fundación. La película termina con la canción "Procuro olvidarte" interpretada por Mayte Martín....




Canción: Procuro olvidarte (piano)
Mayte Martín

Letra / Lyrics:
Procuro olvidarte, procuro olvidarte
siguiendo la ruta del pájaro herido,
procuro alejarme de aquellos lugares
donde nos quisimos, pero yo...
me enredo en amores
sin ganas ni fuerzas por ver si te olvido
y llega la noche y de nuevo comprendo que te necesito.

Procuro olvidarte haciendo en el día mil cosas distintas,
procuro alejarme pisando y contando las hojas caídas,
pero yo... procuro cansarme,
llegar a la noche apenas sin vida,
y al ver nuestra casa tan sola y callada,
no sé lo que haría.

Lo que haría porque estuvieras tú,
porque vivieras tú conmigo,
lo que haría por no sentirme así
por no vivir así, perdida...

Procuro olvidarte haciendo en el día mil cosas distintas,
procuro alejarme pisando y contando las hojas caídas,
pero yo... procuro cansarme,
llegar a la noche apenas sin vida,
y al ver nuestra casa tan sola y callada,
no sé lo que haría.

Lo que haría porque estuvieras tú,
porque vivieras tú conmigo,
lo que haría por no vivir así,
por no sentirme así, perdida...

.

lunes, junio 07, 2010

Estoy gagá

Versión flamenca de la canción "Bad Romance" de Lady Gaga interpretada por Berto Romero y Ana Morgade en el programa de Buenafuente (26 de mayo, 2010).



Canción: Romance Jodío

Letra:
Sino me querías pa que me has buscao, hombre (vámonos)

oooooooooo estoy en un romance jodío
oooooooooo estoy en un romance jodío (vámonos)
na na romance gaga
estoy gagá
relación complicá
nanana

Quiero lo feo, quiero tu enfermedad (dámelo)
mientras sea gratis lo que me puedas dar
quiero tu amor
amor, amor, amor
quiero tu amor

Quiero tu drama y tenerte agarrao (muy fuerte)
quiero montármelo en cuero “tachonao”
quiero tu amor
amor, amor, amor
quiero tu amor

Sabes que te deseo,
sabes que te necesito,
yo quiero un romance bien jodío
bien complicao

Quiero tu amor y tu venganza fría,
una relación bien jodía,
de tu amor y tu venganza disfruta,
esta es una relación muy puta

oooooooooo estoy en un romance jodío
oooooooooo estoy en un romance jodío

na na romance ga ga ga
estoy gagá
relación complicá
nanana

y en ocasiones veo muertos
aaaaaaaaaayyy

Relación complicá
.

jueves, junio 03, 2010

Oliver y Benji (flamenco)

Versión flamenca de "Oliver y Benji" interpretada por Berto Romero y Ana Morgade en el programa de Buenafuente (26 de mayo, 2010).



Letra:
Avanza por la banda
persiguiendo un balón oblongo*
el estadio se comba bajo sus pies
en una arquitectura imposible
Bruce y Tom en nuestro equipo
Marc Lenders es el enemigo a batir

Y allá van con el balón en los pies
y ninguno los podrá detener
y el estadio vibra con la emoción
de ver jugar a los dos, a los dos.

Solamente juegan para ganar (eso es verdad)
pero siempre con deportividad
y no hay nadie mejor
para la afición

Oliver, Benji
los magos del balón
Benji y Oliver
sueños de campeón
Benji, Oliver
el fútbol es su pasión (hay q marcar otro gol)
Oliver y Benji
los magos del balón
Benji y Oliver
sueños de campeón
Benji y Oliver
el fútbol es su pasión (corner)

*Oblongo:
Más largo que ancho.
.

sábado, mayo 15, 2010

Solo llamaba...

... pa decirte que te quiero...
Solo llamaba pa decirte que me preocupo por ti...
Y te lo digo desde el fondo de mi corazón.



Versión flamenca de la canción "I just called to say I love you" de Stevie Wonder interpretada por Berto Romero y Ana Morgade en el programa Buenafuente (13 de mayo, 2010).


Letra:
No hay año nuevo que celebrar,
no hay corazones cubiertos de chocolate que dar,
no hay primavera, no hay nada que cantar,
de hecho, hoy es un día igual que los demás

No llueve en abril
no hay flores por abrir
no es sábado de boda
solano en pleno junio
pero es lo que hay
y esto es así
son tres palabras las que te tengo que decir

Solo llamaba pa decirte que te quiero
Solo llamaba pa decirte que me preocupo por ti
Solo llamaba pa decirte, ay, que te quiero
Y te lo digo desde el fondo de mi corazón

En este momento el número 65248627
está desconectado, fuera de cobertura,
deje su mensaje cuando escuche el pitido
y así suena... pi

Solo llamaba pa decirte que te quiero
Solo llamaba pa decirte que me preocupo yo por ti
Solo llamaba pa decirte, ay, que te quiero
Y te lo digo desde el fondo de mi corazón

Ole
.

jueves, mayo 06, 2010

Prestar atención

"Si quereis que os presten mucha atención
dejar una frase a medias porque entonces..."
(Álvaro Carmona, colaborador de Buenafuente)

Su blog?

Un vídeo al azar de su canal en Vimeo

LOVe from Alvaro C on Vimeo.



Una actuación al azar en Buenafuente:

.

domingo, noviembre 29, 2009

Malo será

Nueva campaña de "Vivamos como galegos"



Texto del anuncio "Malo será":
Fomos capaces de facer unha maleta cando sabiamos que nos afastaba da nosa casa por moitos anos.
Fomos capaces de viaxar onde ninguén fora antes.
Loitar sen entender, abrirnos paso nunha vida dura e combativa.
Fomos capaces de dicir adeus, de ser pai a miles de kilómetros e nai e pai á vez.
Somos capaces de conquistar os mares tódolos días e desafiar tódalas ondas do mar.
Somos capaces de madrugar e ser tres persoas á vez. E sacar unha familia adiante e sorrir e gozar.
Somos capaces de traballar e estudar e axudar na casa.
Somos capaces de saír adiante como poucos no mundo.

Como non imos ser capaces de saír adiante en momentos difíciles?
Como non imos ser capaces de reinventarnos, de apretar os dentes, de traballar máis e mellor?
E sabedes por que?
Porque temos unha fórmula secreta.
-Tranquila, malo será.
- Malo será oh.
- Non muller, malo será.
- Que si, que malo será.
- Malo será.
- Malo será.

Unha fórmula coa que predecímolo tempo: e ti cres que abrirá? Malo será.
E gozamos da praia: estará boa? Malo será.
Coa que aprobámolos exames: que tal o exame? Malo será.
E coñecemos xente: esta noite malo será.

Unha fórmula coa que atopamos sempre sitio: xa verás home, malo será.
E atopamolos nosos amigos onde sexa: non o vemos nin de broma. Malo será.
E seguimos tendo fe nos pementos de Padrón: malo será.
E coa que confiamos sempre no noso equipo: salvarémonos? Malo será neno. Malo será.

Unha fórmula que cruzou fronteiras: teremos sitio para durmir no albergue? Malo será.
E seguirá cruzándoas: este ano teríamos que encher Nova York de gaiteiras. Malo será.

Así que cando teñas dúbidas, ansias ou preocupacións, utiliza a fórmula secreta!
MALO SERÁ

Deámonos conta do ben que vivimos, valoremos a nosa forma de vida,
VIVAMOS COMO GALEGOS!!
Que malo será....
.

sábado, noviembre 29, 2008

En el mundo a cada rato


"En el mundo, a cada rato,
más de 2.000 millones de niños y niñas
tienen ganas de reírse."


Película: "En el mundo a cada rato"
Trailer de la película
Corto: "Binta y la gran idea" de Javier Fesser


Producida por TUS OJOS en colaboración con UNICEF como una contribución del cine a la protección de los derechos de la infancia en el mundo, se compone de cinco historias que abordan las cinco prioridades de UNICEF, la educación de las niñas, el desarrollo integrado en la primera infancia, la inmunización, la lucha contra el VIH/SIDA y la protección contra la violencia, la explotación y la discriminación.

domingo, marzo 16, 2008

A cualquier lugar

La semana pasada me llevé una gran sorpresa cuando vi en la tele el anuncio de unos grandes almacenes españoles cuya música era de "Facto Delafé y las flores azules" y su canción "Mar el poder del Mar".
A este grupo lo descubrí el año pasado navegando por la red; en un blog (ya no me acuerdo cual) tenía la canción de "La fuerza" y me enganchó. También participan en la banda sonora de "Yo soy la Juani" de Bigas Luna.
Su último trabajo se llama "La luz de la mañana".


Grupo: Facto Delafé y las flores azules
Canción: Solo palabras
Álbum: La luz de la mañana
MySpace Facto Delafé y las flores azules
En Wikipedia

Letra/Lyrics:
Creo en la paciencia
Temo la palabra
Odio la mentira
Siempre por la espalda

Creo que te entiendo
¿Esto es lo que opinas?
¿Sabes lo que siento?
¿En tu pensamiento?
¿Crees en las promesas?
Son solo palabras
Yo creo en los actos
El acercamiento
Bésame si miento
Dame tu saliva
Vives mi deseo
Siempre de escondidas
Aquí la palabra
En segundo plano
Sientes el aroma,
Vida; escucha, mira.
Veo la salida
Siempre afirmativa
Caminaré ciego, porqué sé que miras

A-F-A-S-I-A(**)

Dime con tus dedos
Que no habrá más peros
Que siempre seremos
Mientras nos toquemos
Luz entre las ramas
Seis de la mañana
Llegan los colores
Nacen las fragancias
Dime esa palabra
Que tus ojos cantan
Como fluye el viento
Como corre el agua
Entre las montañas
Bésame los labios
Tócame la cara
Que me tiembla el alma

Poseía poesía
Caminaba componía
Comparaba concentrada
Si buscaba encontraba
Contaba y cantaba

cantando hablando,
y quién canta aquí
tu a ella o ella a ti?
es un simple gesto,
quién lo siente
quién lo haría
un terrible amo
un magnífico criado
sientes lo que expreso?
espero que sí...

h-j-calma,
contemplad a las flores
que las flores bailan
que las flores bailan
que las flores bailan

sueñan que vuelan,
alas-almohadas
tantas hermosas...
sobran palabras

todo se inflama.
tantos tobillos...
te tengo atada
-dime cariño..-

creo que siento
que se nos para
críos que sueñan
sueñan que vuelan
alas-almohadas
tantas hermosas
sobran palabras

no tengo a donde ir,
así que iré a cualquier lugar
a cualquier lugar...
porque no tengo a donde ir...(bis)

**RAE: Afasia: Imposibilidad de hablar. Pérdida o trastorno de la capacidad del habla debida a una lesión en las áreas del lenguaje de la corteza cerebral.

domingo, noviembre 25, 2007

Las semillas del maltrato

25 de noviembre: Día Internacional para la Eliminación de la Violencia contra la Mujer


Texto del anuncio de Tele5 titulado "cactus-hombre maltratador":

"Colocar el tiesto en un plano superior al resto de las plantas,
abonar de vez en cuando con un "cállate" o "tú qué sabes",
para que la planta desarrolle bien sus espinas,
regar, además, con pequeños gestos e insultos y favorecerá su pronta floración.
Ten cuidado con las semillas del maltrato. Nada germina tan rápido".


Texto del anuncio de Tele5 titulado "flor-mujer atemorizada":

"Sembrar en cualquier estación con un "mujer tenías que ser";
regar 2 ó 3 veces por semana con puñetazos en la mesa,
empujones y algún que otro zarandeo,
rociar frecuentemente con amenazas y pequeñas humillaciones públicas
su floración será inmediata.
Ten cuidado con las semillas del maltrato. Nada germina tan rápido".

Más información sobre la campaña de Tele5 "Doce meses, doce causas"

Canción de este post

viernes, octubre 05, 2007

Vivamos como galegos



Texto del anuncio:
Buf, como aquí en ningún sitio
a xente ainda é amable, ten pouco estrés
- o que?
por ahí fora é diferente
- q tal?
- aquí a por el quinto metro del día

Como non imos sentirnos ben aquí
se aquí están as mellores praias do mundo
se a mellor tortilla do planeta é
- a da miña nai,
- é a da miña nai,
- é a da miña nai.

Somos optimistas por natureza,
pra nós todo é... bueno,
- vai calor?
- bueno
- vai frío?
- bueno
- e a familia q tal, ben?
- bueno

Somos positivos,
ademáis os galegos nunca nos trabucamos
- vas caer.

Podemos ir xantar á casa e ver a familia,
gústanos ter a despensa e a neveira sempre cheas,
e cando vemos nenos ainda lles sorrimos
e son ben recibidos.

Somos os inventores do futbolín,
da pregunta total
- Fran, que?
da traducción libre (octopus to the party - pulpo á feira)
e do handparking
- ahí, ahí.

Come na casa dos teus pais sempre q poidas
e se alguén te pon en apuros
respóndelle con outra pregunta
e se preguntan onde se xoga o mellor fútbol
responde con rotundidade
- en Galicia.

Temos 17.340 festas,
temos greleiras, percebeiros,
temos orballo, carballo, choiva, choiva e choiva.

Onde a comida é unha relixión,
e un domingo sen aldea non é un domingo,
e onde a xente non é fea é riquiña,
deámonos conta do ben que vivimos,
gocemos da nosa forma de vida

Vivamos como galegos!!!
________________

Como me gusta el anuncio... me hizo mucha gracia lo de "onde a xente non é fea, é riquiña", pq siempre me acuerdo de cuando éramos pequeños y a mis primos les hacía mucha gracia cuando nos la escuchaban decir, por qué a la gente de fuera le hará tanta gracia esa expresión "riquiña"??, q bueno lo de "vas caer", jejeje
Creo q representa muy bien a los gallegos o por lo menos los tópicos gallegos: comida = religión, responder con otra pregunta, despensa llena q sacamos todo para fuera cuando viene alguien (aunq si vas fuera eso también pasa, será pq son gallegos o pq tienen genes gallegos?? jejeje), siempre de fiesta, aunq con lo de la lluvia discrepo... cada vez llueve menos... aunq echo de menos alguno más... no?? no sé, jejeje
Este anuncio se parece un poco a dos anuncios q había de Estrella Galicia con Nancho Novo (los gallegos no se sabe si suben o si bajan...) y Javier Veiga y a un monólogo de Carlos Blanco también sobre los gallegos (q bien nos lo pasamos, a ver si este año se repite otra vez los monólogos por los bares del pueblo).

La canción de este post no puede ser otra q:
"Miña terra galega" de Siniestro Total


miércoles, octubre 03, 2007

Él y ella

Cuando ví este anuncio en la tele

Te quiero... quiero tu forma de mirar, quiero tus palabras, tus sentimientos, quiero tus recuerdos, quiero hacer míos tus sueños, tus deseos, quiero tener tus días, tus noches, quiero tus amigos, quiero tu familia, te quiero sólo para mí... quiero tu vida.
[Cocaína -- ¿Se lo vas a dar todo?]

me acordé de la canción de Arma Blanca titulada "Él y ella", que fue una de las primeras canciones q escuché de hip-hop español y q no falta en mi ipod...



Grupo: Arma blanca
Canción: "Él y ella"
Letra:

Es él y ella.
Es Arma Blanca... Dlux.
Son historia en cada ciudad, en cada mente, en cada corazón.
Hay una luz y hay un lado oscuro.

Ella tenía todo lo que él buscaba de una mujer, era ese ángel escondido tras su piel, con labios de miel. Él siempre supo que escoger y ser fiel a su compromiso, preso del sabor de la hiel que luego le trajo un beso.

Así cedió por amor por miedo a perderla. No quiso ser la perla en manos de alguien que no apreciaría tenerla.
Él y ella, conocerla fue un paso hacia un paraíso. Estaba ansioso su trofeo, este era el precio de quererla.

No hay aviso, cuando todo se complica uno se aplica.
Incluso siendo ateo, el le pidió a dios un deseo. Ella era esa chica típica que tiene a quien quiere pero que no quiere a quien tiene, solo quiere de manera psíquica.

El sabía que no era nadie sin ella, como yo sin la música. Solo la estética no ayuda a que una relación sea estática. Con una táctica estratégica puedes oler el engaño, pero no calmara el daño de antaño que hoy causa replica.

El y ella bebían de esa botella su rencor, si salían juntos a bailar el siempre acababa en un rincón. Siempre añoraba con nostalgia días felices sobre ausentes, pero cuando el respeto se pierde, muere la magia.

Cansado de hacer de una habitación su prisión de noche, el salió y conoció a esa dama blanca dentro de un coche. El y ella frente a un espejo se juraron amor eterno, nada tierno si esa voz que le hablaba venia del infierno.

Demasiado miedo ahí, difícil es encontrar quien te sepa amar...Sin prejuicios, el y ella.
Cada paso en falso te destroza el corazón...Dama blanca soy yo, hoy me vienes a buscar .Yo te alejare de la realidad... Tan alto como quieras volar.

Después de esa primera vez, ella le hizo soñar, con su eterna primavera el creyó estar volando. El y ella pasaron la noche entera conversando en un rincón de la guantera de aquel coche, conectando.

Ella mostraba cada instante en otra dimensión y el con tensión en el rostro y distante entro en su cárcel.
El y ella un matrimonio prohibido como una huella que recuerda el olvido, un destello de lo no vivido.

Ella daba confianza, juntos vivieron soledad, juntos buscaron venganza y borraron sus viejas heridas. Moldeando sus sueños en barro dentro de esta fabrica.
El y ella como imagen elástica entre la nostalgia.

Ella fue cada botella, cada golpe contra el suelo, pero el la comprendió, la cobijo y le dio consuelo. Ella daba recompensa, pensar en ella era escaparse. Al taparse con su manto de hielo perderse era encontrarse.

Junto a ella, princesa vestida de blanco, sus pasos la dirigen a un altar sobre un espejo en aquel banco. Sus cifras disfrazan su vida y el se da cuenta, piensa que ella vale mas que sus rentas y nada comenta.

Ella y el cmo lgrima dulce y amarga,y él cmo espna clavda n tu alma y brsa dl amnecr,cmo l sol k ilumina el milagro y sta xtrña luna, el y
ella como voz que se apaga y buscar fortuna.

Demasiado miedo hay, difícil es encontrar quien te sepa amar..Sin prejuicios, el y ella.
Cada paso en falso te destroza el corazón...Dama blanca soy yo, hoy me vienes a buscar. Yo te alejare de la realidad...Tan alto como quieras volar.

Pero cuando el amor se paga, tarde o temprano nacen llagas, caricias por normas se transforman en llagas. Cuando la llama de un fuego se apaga todo es oscuro, el abrió los ojos siendo ya tarde, solo vio muros.

Fueron tiempos duros, nada en los bolsillos, sin amigos. Justo castigo para aquel que juega con cuchillos. Para ella fue tan sencillo someterlo al completo olvido, para el fue tan utópico recuperar lo perdido.

Endebles castillos de falsas esperanzas derruidos. Campos sembrados con sueños a ceniza reducidos. Entumido en la depresión que provoca la soledad, ella con frialdad paseaba con otros por la ciudad.

Y es que el tiempo no conoce piedad cobrándose actos no admite sobornos hace que el pasado quede intacto. Ir con ella fue entablar un pacto con demonios perderlo todo como árboles su follaje en otoño.

Ella no tiene dueño controlarla fue mas que difícil, sin ella el creyó no ser útil y busco la huida fácil. Aquella noche en aquel puente, su frágil mente decidió un paso afrente dio diciendo así a sus problemas adiós.

Ninguna de ellas concedió nada por este peregrino, ninguna cedió lo mínimo por alterar su destino. Quizás su signo era yacer en un lecho eterno y estrecho, pero tu cuida tus pasos porque ellas están al acecho.

Demasiado miedo...difícil es encontrar quien te sepa amar...Sin prejuicios, el y ella. Cada paso en falso te destroza el corazón...Dama blanca soy yo, hoy me vienes a buscar...El y ella!

Demasiado miedo ahí, difícil es encontrar quien te sepa amar...sin prejuicios, el y ella.
Cada paso en falso te destroza el corazón...Dama blanca soy yo, hoy me vienes a buscar. Yo te alejare de la realidad...Tan alto como quieras volar.