Se chove, que chova!!!

Nuevo anuncio de la campaña "Vivamos como galegos" de Gadis titulado "Se chove, que chova!".

Texto del anuncio:

- E a vostede que lle poño hoxe?

- Nin moño nin melena, algo moderno.

- O de sempre.

- Dígoche que xa non se pode ler nada, todo son malas noticias... É que che amargan a vida!

- Se vos conto o que fixeron os meus netos. Un deles preguntoume se habería algún sitio en Galicia que non se nubrase nunca. E outro dixo que coñecía o home máis sabio de Galicia. E alá foron. Chegaron e, por suposto... era unha muller!

- Home!!

- E díxolles: "O único que non se nubra nunca en Galicia é a nosa alegría. Porque a nosa alegría vén da nosa forza e a nosa forza vén da terra. Os carballos e os acantilados fannos recios. Os ríos un pouco enrevesados. A choiva... creativos. E os atardeceres, sensibles e morriñentos."

- Tola de todo!... E non lles dixo nada

- Díxolles que hai algo na terra que nos axuda a tirar para adiante.

- E é verdade, sempre o fixemos. E en todo o mundo!

- E nunca deixamos que nos amargasen a vida!

- Isto é boísimo! Tedes que emitilo!

- Mira a miña nai, case cen anos, viviu de todo. E cada vez que tiña un problema dicía: "Traballemos moito pero disfrutemos moito". Por iso non perdeu unha repichoca, eh?

- Hai que traballar e disfrutar con determinación, que somos galegos!!

- A nós ninguén nos amarga un plan!!

- Se imos á praia... imos á praia! Inda que sexa con chaqueta! E se nos bañamos, sempre dicimos: "Está boísima!!!"

- E se a cousa se pon fea.... Comida, merenda e cea!!!

- E se alguén se pon un pouco pochiño, cen visitas ó día que non collen na habitación e como novo!!!

- Como di o meu Paco: "Se non me preocupa viaxar no espazo, nunha bola enorme, a miles de quilómetros por segundo, entre meteoritos e lixo espacial, voume preocupar polo demais?"

- Que profundo!

- Aquí todos somos profundos, filla.

- Uns máis que outros.

- Tanta preocupación, tanta preocupación...e a xente seguirá coñecéndose, namorándose... Seguirá abrazándose, quedando, rindo... Porque os galegos sabemos que este é o mellor 2013 das nosas vidas.

- Non hai outro.

- E iso fainos disfrutar máis da vida, da xente, dos amigos... Así que saiamos aí fóra, disfrutemos de todo o que temos... E vivamos. Vivamos. Vivamos como galegos!!!

- Ai, como chove!

- A que está caendo!!

- Sabedes que vos digo? Que se chove... que chova!!! 

En Galicia, o único que non se nubra nunca

é a nosa alegría

así que

se chove, que chova!!!

Vivamos como galegos!!!

 .

Sairemos como galegos

Anuncio: Sairemos como galegos
Gadis

Texto del anuncio:
Algo lles pasa.
Vexo as súas miradas e están tristes.
Din que é un problema de confianza.
De la sobrina de riesgo.
De la prima!
Hai que botar unha man.
Que sepan que contan con nós.
Que tamén sabemos axudar.
Que se lles admira por estar aí.
E que recorden que todo o que somos llo debemos a eles.
Temos que poñernos as pilas.
Non preguntemos o que poden facer os nosos pais por nós, preguntémonos que podemos facer nós polos nosos pais.
Que sepan que se lles quere.
Que estamos orgullosos deles.
Por non deixar atrás ós seus maiores.
E sacar adiante ós seus fillos.
Porque é posible que os galegos sexamos os que máis formas temos de chamarlle á choiva  pero todas, todas escampan.

É posible que algún día un galego baixe os brazos, que un galego se renda ou que tire a toalla.
É posible.
Pero ese día, ese día non chegou.
NON!!!
Poñámolo noso grao de area:
AXUDEMOS COMO GALEGOS!!!

Estou orgullosa do meu pai que nunca tirou a toalla, NUNCA, a dicir verdade, nunca tiraba nada.
Aprendimos de vós que os galegos podemos ser o fin da terra e o centro do universo.
Aprendimos que cando algo é bo de verdade se lle dice do país,
e se é natural decimos da casa.
Somos o que somos gracias a vós.

Seguiremos vivindo como galegos!!!
Seguiremos adiviñando o futuro: Vas caer.
E seguiremos sendo campechanos, campechanos: Esa é unha mística.
Seguiremos usando a fórmula secreta: Tranquila, malo será.
E á crise lle diremos: VAITE E NON VOLVAS.
Orgullosos desta terra sempre verde porque me dixeches que era un xardín.
Porque desta sairemos como galegos.

SAIREMOS COMO GALEGOS!!!

SAIREMOS COMO GALEGOS!!!

.

V aniversario de "Vivamos como galegos!"

Texto:
Hai quen di que os galegos somos morriñentos sen fronteiras, que separarnos da nosa terra dóenos máis que a outros pobos. A explicación é difícil, é un sentimento,... máis que un sentimento.

Como lle explicas a alguén que non é galego o que se sente ao ser galego?, o que se sente ao escoitar de viaxe:

• no doy hecho,
• ay, que riquiño,
• las patatas esmagadas, por favor.

Que se sente cando es dunha terra onde a xente se pelexa por invitar:

• por favor, saca os cartos de aí que pago eu.

Que se sente cando montas unha boa carallada ou cando amosas a túa incredulidade cun B H B:

• Bueno Home Bueno

ou cun B C B

• Bueno Cxxx Bueno

Como explicar o orgullo que sentimos ó ofrecer tantos pratos exquisitos só cun pouco de pimentón. E iso si, a mellor materia prima do mundo. Que se sente cando che poñen diante unha bandexa de percebes coma esta.


Os galegos amamos a naturalidade, o auténtico:

• campechano, campechano

e desagrádanos o artificial

• esa é unha mística.

Que se sente ó saber que cando damos a nosa palabra non fallamos, que se sente?.

É máis ca un sentimento, unha paixón que nace das grandes e das pequenas cousas. Unha paixón que vén da montaña, da terra, do campo e da cidade, da familia, dos nosos.
Por iso desde hai cinco anos gritamos todos xuntos, por iso desde as pedras, as árbores, desde as ondas, desde o vento, cada un co seu motivo pero todos xuntos, cada un a súa maneira pero todos xuntos gritamos:

VIVAMOS COMO GALEGOS!!!

Cada un destes gritos teñen un por que, con razón ou sen razón pero teñen un por que, por que o corazón ten motivos que a razón non entende:

• polas praias galegas,
• polas ameixas de Carril,
• polo pan de Carral,
• polo lacón con grelos,
• a rapa das bestas,
• polos pementos de Padrón,
• polas Illas Cíes,
• polo caldo da miña avoa.

Por mil anos máis
VIVINDO COMO GALEGOS!!!

Making off



Página oficial

Malo será

Nueva campaña de "Vivamos como galegos"



Texto del anuncio "Malo será":
Fomos capaces de facer unha maleta cando sabiamos que nos afastaba da nosa casa por moitos anos.
Fomos capaces de viaxar onde ninguén fora antes.
Loitar sen entender, abrirnos paso nunha vida dura e combativa.
Fomos capaces de dicir adeus, de ser pai a miles de kilómetros e nai e pai á vez.
Somos capaces de conquistar os mares tódolos días e desafiar tódalas ondas do mar.
Somos capaces de madrugar e ser tres persoas á vez. E sacar unha familia adiante e sorrir e gozar.
Somos capaces de traballar e estudar e axudar na casa.
Somos capaces de saír adiante como poucos no mundo.

Como non imos ser capaces de saír adiante en momentos difíciles?
Como non imos ser capaces de reinventarnos, de apretar os dentes, de traballar máis e mellor?
E sabedes por que?
Porque temos unha fórmula secreta.
-Tranquila, malo será.
- Malo será oh.
- Non muller, malo será.
- Que si, que malo será.
- Malo será.
- Malo será.

Unha fórmula coa que predecímolo tempo: e ti cres que abrirá? Malo será.
E gozamos da praia: estará boa? Malo será.
Coa que aprobámolos exames: que tal o exame? Malo será.
E coñecemos xente: esta noite malo será.

Unha fórmula coa que atopamos sempre sitio: xa verás home, malo será.
E atopamolos nosos amigos onde sexa: non o vemos nin de broma. Malo será.
E seguimos tendo fe nos pementos de Padrón: malo será.
E coa que confiamos sempre no noso equipo: salvarémonos? Malo será neno. Malo será.

Unha fórmula que cruzou fronteiras: teremos sitio para durmir no albergue? Malo será.
E seguirá cruzándoas: este ano teríamos que encher Nova York de gaiteiras. Malo será.

Así que cando teñas dúbidas, ansias ou preocupacións, utiliza a fórmula secreta!

MALO SERÁ

Deámonos conta do ben que vivimos, valoremos a nosa forma de vida,

VIVAMOS COMO GALEGOS!!

Que malo será....
.

Vivamos como galegos

Texto del anuncio:
Buf, como aquí en ningún sitio
a xente ainda é amable, ten pouco estrés
- o que?
por ahí fora é diferente
- q tal?
- aquí a por el quinto metro del día

Como non imos sentirnos ben aquí
se aquí están as mellores praias do mundo
se a mellor tortilla do planeta é
- a da miña nai,
- é a da miña nai,
- é a da miña nai.

Somos optimistas por natureza,
pra nós todo é... bueno,
- vai calor?
- bueno
- vai frío?
- bueno
- e a familia q tal, ben?
- bueno

Somos positivos,
ademáis os galegos nunca nos trabucamos
- vas caer.

Podemos ir xantar á casa e ver a familia,
gústanos ter a despensa e a neveira sempre cheas,
e cando vemos nenos ainda lles sorrimos
e son ben recibidos.

Somos os inventores do futbolín,
da pregunta total
- Fran, que?
da traducción libre (octopus to the party - pulpo á feira)
e do handparking
- ahí, ahí.

Come na casa dos teus pais sempre q poidas
e se alguén te pon en apuros
respóndelle con outra pregunta
e se preguntan onde se xoga o mellor fútbol
responde con rotundidade
- en Galicia.

Temos 17.340 festas,
temos greleiras, percebeiros,
temos orballo, carballo, choiva, choiva e choiva.

Onde a comida é unha relixión,
e un domingo sen aldea non é un domingo,
e onde a xente non é fea é riquiña,
deámonos conta do ben que vivimos,
gocemos da nosa forma de vida

Vivamos como galegos!!!

________________

Como me gusta el anuncio... me hizo mucha gracia lo de "onde a xente non é fea, é riquiña", pq siempre me acuerdo de cuando éramos pequeños y a mis primos les hacía mucha gracia cuando nos la escuchaban decir, por qué a la gente de fuera le hará tanta gracia esa expresión "riquiña"??, q bueno lo de "vas caer", jejeje
Creo q representa muy bien a los gallegos o por lo menos los tópicos gallegos: comida = religión, responder con otra pregunta, despensa llena q sacamos todo para fuera cuando viene alguien (aunq si vas fuera eso también pasa, será pq son gallegos o pq tienen genes gallegos?? jejeje), siempre de fiesta, aunq con lo de la lluvia discrepo... cada vez llueve menos... aunq echo de menos alguno más... no?? no sé, jejeje
Este anuncio se parece un poco a dos anuncios q había de Estrella Galicia con Nancho Novo (los gallegos no se sabe si suben o si bajan...) y Javier Veiga y a un monólogo de Carlos Blanco también sobre los gallegos (q bien nos lo pasamos, a ver si este año se repite otra vez los monólogos por los bares del pueblo).

La canción de este post no puede ser otra q:
"Miña terra galega" de Siniestro Total